2001 - Bretagne 1 - Touring Vrienden Uitbergen

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

2001 - Bretagne 1

Onze Reizen
Van vrijdag 27 april tot maandag 30 april
Op onze samenkomst in juli 2000 beslisten we om met onze eerste uitstap van het nieuwe millennium het Franse Bretagne te bezoeken.
Als beste datum werd toen voor het lange weekend van 1 mei gekozen.
Daar Bretagne vele malen groter is dan België, en de afstand om deze streek te bereiken zelf reeds 700 km bedraagt, kozen wij toen ook om er een tocht van 4 dagen (3 overnachtingen) van te maken.
Bretagne is een streek met een ongelooflijk rijk historisch verleden, met woeste kusten, van tientallen middeleeuwse burchten, van wereldbekende havens tot voorhistorische menhir parken (denk aan Obelix).
Het is in deze vier dagen, waarvan er twee voorzien zijn voor de heen en terugreis, dan ook onmogelijk om dit alles te gaan bewonderen. Ik heb dus gepoogd om in onze beperkte tijd een mengeling van de verschillende bezienswaardigheden te verweven.
We gingen dus een stukje noordkust, een gedeelte binnenland en de zuidkust bezoeken.
De planning was: 
-         Vrijdag 27 april 2001: heenreis naar Bretagne, vertrek voorzien rond 06u00
tot in onze eerste overnachtingplaats, met bezoek aan Fougères (ong. 680 km)
-         Zaterdag 28 april 2001: Rondrit in de streek van de “Côte d’émeraude” (smaragdkust)
met bezoek aan Cancale;  Mont St. Michel;  St. Malo;  Dinard,  enz……..
Overnachting in de buurt van Pontivy
-         Zondag 29 april 2001: Rondrit in de provincie Morbihan (Met een wandeling)
met bezoek aan de Côte Sauvage, Carnac met zijn megalieten en burchten.
Overnachting in de buurt van Vitré
-         Maandag 30 april 2001: Terugreis naar België
-         Dinsdag 1 mei: Zoals door de wet verplicht, verlof en platte rust.
Maar O WEE, dit jaar hadden we het geluk echt niet mee.
Ons José kon niet mee wegens rugproblemen, Piwi zijn dochtertje Ruth deed haar plechtige communie waardoor hij ook niet meekon, en er werd slecht weer aangekondigd.
En inderdaad, van de 2400 km die we aflegden hebben we er zeker 2000 in de regen gereden.
Tot overmaat van ramp viel onze vriend Daniël tussen Arras en Abbeville in panne met zijn machine.
De "joint de culasse" door. In de stromende regen moesten we een onderkomen voor zijn motor zoeken, en een manier vinden om hem en zijn vrouwtje te repatriëren.
Ook de machine van Hugo had het blijkbaar niet begrepen op het slechte weer, want de ganse reis waren er problemen met de brandstoftoevoer en het verbruik.
Ondanks alles maakten de overblijvers er het beste van, en konden toch enkele mooie routepunten bezocht worden.
 Van in den beginne waren we voorzien om de Mont St. Michel te gaan bezichtigen.
We waren eerst van plan om een volledig rondgeleid bezoek te doen, maar daar we door het heel slechte weer maar traag vorderden, brachten we er slechts een kort bezoek.
 Langs prachtige havenstadjes volgden we meerdere kilometers de Atlantische kust, en als het weer het even toeliet genoten we van de mooie bochtige wegen.
 Hier pauzeerden we eventjes in le Vivier sur Mer.(zie later foto)
 Ook Saint-Malo bezochten we. Hier zijn winkelstraatjes waar souvenirjagers hun hartje kunnen ophalen. Onzen Hugo bracht zich trouwens een mooie tekening van een piratenschip mee.
 Bretagne is gekend voor zijn vissers en de talrijke lekkere bereidingen van allerlei zeevruchten.
We konden dus zeker een bezoekje aan Cancale niet overslaan.
Hier hebben we juist onze schotel lekkere oesters ontvangen van de plaatselijke vissers.(foto)  Ondanks de tegenslagen die we hadden hebben we genoten van deze lekkernij.
Met een flesje witte wijn, de oesters op schoot en zittend op de muur van de zeedijk, was dit echt eventjes "leven als god in Frankrijk".
Op de vier dagen van deze reis hebben we misschien maar vijf minuutjes echt zonneschijn gezien, maar daar van profiteerde onzen Hugo dan ook dubbel en dik.
Het mooiste stuk natuurschoon troffen we aan op het schiereiland Quiberon. Rijdend langs de woeste rotsen van de Côte-Sauvage word men echt overweldigd door de ongenaakbaarheid van de natuur hier.
De gierende wind, de grommende golven en de imposante rotspartijen doen een mens zich hier heel klein voelen.
Daar het toen we hier voorbij kwamen toch eventjes ophield met regenen konden we een wandelingetje maken langs het strand.
Waarschijnlijk hadden we deze reis beter iets later in het jaar gepland, wanner het weer iets betrouwbaarder zou zijn.
Toen we na een bewogen en kletsnatte terugreis in Lede opgewacht werden door José, Annemie en Daniël, wiens motor ondertussen reeds in reparatie was,
werd de afspraak gemaakt om de trip ooit nog eens samen over te doen, maar dan in het groot verlof. 
(later is dit dan in het Sinksen weekend geworden maar spijtig genoeg terug met slecht weer)
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu