2003 - Zwarte Woud 2 - Touring Vrienden Uitbergen

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

2003 - Zwarte Woud 2

Onze Reizen
Vond plaats van donderdag 29 mei, tot en met 01 juni.
Tijdens onze vorige trip naar de "long van Duitsland" hadden we voornamelijk het noorden van de streek bezocht.
Daar het Zwarte Woud zich echter uitstrekt tot aan de Zwitserse grens bleven nog vele paden onverkend.
Daarom richtten we onze neuzen nu naar het gebied ten zuid-oosten van Freiburg, zodanig dat we geen enkele maal het zelfde parcours van in 1999 zouden kruisen.
Heenreis, donderdag 29 mei.
We vertrokken zoals afgesproken te Uitbergen op het dorp om 07u00. Daniël en Annemie waren er spijtig genoeg dit jaar niet bij, ze hadden namelijk verplichtingen op twee communiefeesten in de familie.
Wie er dit jaar wel voor de eerste keer bijwaren zijn Willy en Karine met hun splinternieuwe jeep en Bart met zijn Suzuki Marauder. 
Met een bewolkte hemel maar droog weer vertrokken we richting Schwarzwald.
Langs Brussel, Namen en Luxemburg namen we autostrade tot in het Franse Nancy. Van hieruit reden we langs binnenwegen, waar landbouwgrond afwisselden met typische dorpjes en stadjes naar de hoofdstad van het Zwarte Woud, Freiburg.
Lokaties waar we achtereenvolgens passeerden:  Lunéville  ;  St. Marie aux Mines  ;  Sélestat  ; 
Wanneer we in de namiddag in Freiburg aankwamen dreigde het een beetje te gaan regenen, maar de weergoden zagen dat we nood hadden aan een terrasje, en gelukkig konden we na enkele druppels genieten van een eerste Duits pintje met zicht op de prachtige Munsterkathedraal.
 Dit imposant gebouw heeft een transparante toren (zie foto), waardoor het tijdens de zware geallieerde bombardementen in de oorlog gespaard bleef. De schokgolven van de explosies konden namelijk dwars door de toren gaan, waardoor hij niet omviel.
Daarna vervolgden we onze weg naar het logement. Dit jaar hadden we gekozen voor een klein gezellig familiehotel dat op de flank van een wijnberg was gelegen in het dorpje Glottertal.
Het gelijknamige dal waarin dit dorpje ligt is zeer bekend omdat in deze streek het Duitse feuilleton "Die Schwarzwaldkliniek" is opgenomen. Dit gebouw lag slechts enkele honderden meter van het hotel verwijderd.
Bij aankomst hebben we wel enige gevaarlijke manoeuvres moeten uithalen door de steilheid van de oprit. Piwi kon bijna parkeren tussen de wijnranken.Maar na een kwartiertje zwoegen konden we ons installeren.
Na een frisse douche, en een lekkere drink op het mooie terras konden we genieten van een lekkere maaltijd, vergezeld van de nodige plaatselijke wijnen.
Hotel: Am Eichberg

 
Dag 2, vrijdag 30 mei 2003
Om 09u00 vertrokken we na een uitgebreid ontbijt vanuit Glottertal langs St. Peter naar Kirchzarten, waarna we langs Oberried  de berg Schauinsland bereikten.
Met zijn hoogte van 1284 meter en redelijk glooiënde hellingen zijn hier in de winter vele skipistes in gebruik.
Hier hielden we een eerste halte en werden de eerste fotootjes geschoten.  
 Langs kleine weggetjes en mooie routes zetten we dan onze weg verder naar St. Blasien, waar we de derde grootste kerkkoepel van Europa konden bewonderen.
We waren allen overdonderd door de pracht van deze mooie baseliek. Machtige zuilen, kleurige wand- en plafondschilderingen, allemaal aangekleed met wit marmer. Imponerend !
 
Na een bezoek aan de plaatselijke markt en een verfrissend drankje, gingen we van hieruit langs de Schluchsee, het heimat museum en de staatsbrouwerij in de buurt van Grafenhausen op weg voor een mooie natuurwandeling.
Onderweg werden we echter verrast door een plots opkomend, hels onweer. Slechts op het nippertje konden we samen met een tiental andere motards beschutting vinden onder het afdak van een benzinestation.
Het water goosde met bakken uit de hemel,....gelukkig waren we nu niet juist haarspeldbochtjes aan het pikken.
Door deze regenbui liep onze planning danig in de war, want we moesten meer dan een uur schuilen.
Eens de bui over, reden we langs Bonndorf naar onze gezonde hoofdwandeling van deze dag, in de Wutachschlucht. Nergens is het Zwarte woud meer in zijn oorspronkelijke staat dan in deze weelderig begroeide kloof.
Er zijn zelfs nog vuursalamanders, ijsvogels en subtropische planten te zien.
Het werd een mooie wandeling, met het nodige klim- en glijwerk.

De bedoeling was om na een zevental kilometer terug op de baan te komen en met een speciaal daarvoor ingelegde bus terug naar de motos gebracht te worden. Maar brute pech, door de vertraging die we tijdens het schuilen opliepen kwamen we slechts boven water wanneer het busje reeds voorbij was.
Noodgedwongen een tweede wandeling dus, maar nu langs de beter begaanbare openbare weg.
Maar niet getreurd, een motard moet meer kunnen verdragen.
Door de opgelopen vertraging, die nu nog groter was geworden dienden we een stukje van het voorziene traject te schrappen.
In plaats van langs Gundelwangen, Lenzkirch, Bärental naar de hoogste top van het Zwarte Woud, de FELDBERG (1493 meter), te gaan, reden we langs Titisee, een toeristisch stadje met het gelijknamige grootste natuurlijke meer van het Zwarte Woud. Daarna bereiken we het Höllental, waar we normaal een originele glasblazerij konden bezichtigen (was reeds gesloten). Op een bepaalde plaats staat een groot granieten hert op de rotsen. Ooit zou een hert op de vlucht hier over de kloof gesprongen hebben (wel 15 meter breed en 40 meter hoog). Deze plaats noemen ze dan ook de “Hirschsprung”. Spijtig genoeg was op dit stukje weg nogal veel verkeer, waardoor het onmogelijk was om te stoppen om foto's te nemen.
Hierna vervolgden we dan onze weg naar ons logement. De goede opletters onder ons zullen onderweg ongetwijfeld bepaalde panorama’s herkend hebben. Dit is geen toeval, in het Glottertal is, zoals reeds vernoemd, het grootste deel van de  televisieserie “Die Schwarzwaldkliniek” opgenomen.
's Avonds werd er na de maaltijd verbroederd met de patron van het hotel, en met alle voorhanden zijnde materiaal werd een zelfs een orkestje gevormd. Er werd accordeon, mondharmonica en slagwerk met lepels gespeeld. Dit gecombineerd met de nodige glaasjes wijn en/of bier maakte er een geanimeerde toestand van. Enkelen ( de jongste en de oudste) bleven zelfs tot in de kleine uurtjes napraten met de patron, onder het proeven van zijn verschillende soorten zelfgebrouwen "Obst", wat 's anderendaags voor de nodige kopfschmerzen en zweetpartijën zorgde.
                                                                                            
Dag 3, zaterdag 31 mei 2003
Morgenstond heeft goud in de mond, maar doordat onze Obstproever met moeite uit bed te krijgen was vertrokken we pas om 09u20 voor onze tweede tour van deze reis. 
-  Deze maal vertrekken we langs de Kändel (1243 meter) naar Walkirch. Langs een der snelst stromende riviertjes van Duitsland de “Wilde Gutach” snorren we voorbij Gütenbach naar Furtwangen. Hier bezoeken we het “Deutsches Uhrenmuseum”, waar de ganse geschiedenis van het klokkenmakerberoep voorgesteld word.
-  We vervolgen onze weg langs de bron van de Donau (wat door een ander stadje betwist wordt) naar Hornberg. Hier is langs de B33 de grootste koekoeksklok ter wereld te bezichtigen. De inwoners van het Zwarte Woud zijn wereldwijd bekend om hun prachtige klokken.
  Langs Schramberg, met zijn mooie stadsmuseum, en St. Georgen rijden we vervolgens naar Triberg. Hier maken we onze hoofduitstap aan de hoogste watervallen van Duitsland (163 meter).Deze watervallen zijn niet alleen een lust voor het oog, maar meteen ook een soort openlucht- sanatorium. De wervelingen veroorzaken een ionisatie van de lucht, die samen met de boslucht verlichting brengt bij ziektes aan de luchtwegen.
-  Niet veel verder treffen we de tweede grootste koekoeksklok ter wereld aan, die mooier en origineler is dan de eerste. (langs L109 richting Schonach)
-  Hierna rijden we langs de Hexenloch en St. Margen weer naar ons logement. In de “Hexenloch” vinden we langs de voorbij kabbelende Heubach een zaagmolen die al generaties lang door dezelfde familie wordt uitgebaat. In de molen zijn klokken en kruidige Schwarzwalder ham te koop.

De terugweg verloopt rustig en zonder veel problemen. Afgesloten wordt in Den Boterhoek
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu