2005 - Bretagne 2 - Touring Vrienden Uitbergen

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

2005 - Bretagne 2

Onze Reizen
Vorige zomer kozen de leden ervoor om Bretagne te bezoeken.
Bij de vorige trip naar deze regio hadden we veel slecht weer, en konden verschillende mensen niet meegaan. Ook van de nodige pech met de machines bleven we toen niet gespaard.
Geen bergen, haarspeldbochten en rivieren dus dit jaar, maar het licht heuvelende  landschap van het Bretoense noorden.
Bij het opzoeken van de bezienswaardigheden in deze streek vinden we voornamelijk de ruige kustlijn, historische gebouwen en stadjes, aangevuld met een eeuwenoude cultuur.
Tijdens onze rondritten zullen we dan ook enkele van deze “places to see” bezoeken, gecombineerd met enkele mooie uitzichtpunten op de rotsige kusten van de ‘Côte d’Emeraude’ (smaragdkust) en enkele wandelingen in historische stadjes.
Niet te vergeten zijn ook de lekkere zeevruchten  waarvoor de streek bekend is.
Het is eens iets anders dan bochtjes pikken en cols nemen, maar hopelijk is het weer beter word er evenveel genoten.
Logies:  Les Quatre Saisons
            Rue de Guineford
            22100 LEHON – Dinan
            0033/296 39 11 85

Van vrijdag 13 mei, tot maandag 16 mei.
Vrijdagochtend 13 mei waren we al vroeg uit de veren, want stipt om 06 uur vatte onze reis aan. Het was gelukkig droog maar erg koud en via de autostrade vertrokken we richting Kortrijk.
In Arras namen we de departemental langs Doullens tot in Abbeville, waar we terug de autostrade namen naar Le Havre.  We kozen voor de route langs de “Pont de Normandië” om dan langs Caen door te steken richting Rennes, naar het zuiden.
Het rijden over deze brug is bij sterke wind reeds een belevenis op zichzelf.
Hier een foto genomen van op de motor van Jefken. Bart en André in het vizier.
Onderweg hadden we al eens een fikse regenbui op ons hoofd gekregen, maar geen nood, we waren allemaal goed ingepakt en voorzien op dit weer (vroeger al eens meegemaakt; zie verslag 2001).
Ons eerste bezoek was de Mont St-Michel, spijtig genoeg hing er een nevel waardoor de blik minder ver reikte dan normaal mogelijk en was het uitzicht minder mooi.
Eventjes na aankomst kwam de zon wel even piepen en konden we ons toch een wandeling permitteren in deze merkwaardige abdij, die dagelijks twee maal door de zee omsloten word.
Daarna moesten we onze trip verder zetten om toch niet te laat in ons hotel aan te komen. We vertrokken onder een stralende zon maar reden het slechte weer tegemoet en inderdaad kregen we tijdens deze rit toch nog 3 maal een bui te verwerken.
Langs Pontorson en Dinan bereikten we het hotel in Léhon

De volgende dag zaten we om 9u reeds terug op de moto richting Moncontour, een stadje uit de 11de eeuw. Het weer zag er beter uit, met af een toe een flauw zonnetje.
Kleine binnenwegjes voerden ons langs St.-Carné, Trébédan tot in 'Jugon Les Lacs', waar in een groot meer de twee rivieren, de Rosette en de Rieule samenvloeien.

Hier is iedereen zich goed aan het inpakken, de buien van de dag voordien indachtig.
Langs Bel-air en Le Gouray komen we voorbij de eeuwenoude, en van legendes vervulde kapel van 'Notre Dame Du Haut'.
Na bezichtiging hiervan komen we aan in Moncontour, waar het kasteel spijtig genoeg nog niet open is voor het publiek (verdorie...te vroeg opgestaan deze morgen).
 Via Hillion gingen we richting St.Maurice naar Val St.-André( hier moesten we toch eens stoppen), dit is een mooi stadje aan de zee.
Na een natje en een droogje reden we verder langs de kust richting Cap Fréhel, onderweg genietend van het prachtig uitzicht, met stranden, rotspartijen en een staalblauwe zee.
 
Hier speurt José de kust af naar wandelaars en mogelijke schepen op de oceaan.
Cap Fréhel steekt met zijn steile klippen 70 meter boven de zeespiegel uit, en bij helder weer kan men van hieruit zelfs de kanaaleilanden zien.
De lichtstraal van de reusachtige vuurtoren reikt bij mooi weer tot 120 km ver.
 
Langs de kust ligt “Fort La Latte”, een burcht uit de 14de eeuw, praktisch volledig omringd door de zee. Het was tijd om eens af te stappen en onze benen te strekken en een wandeling naar deze burcht in te lassen. 
Deze prachtig bewaarde burcht is echt wel een bezoekje waard. Dit moet indertijd inderdaad een bijna onneembare vesting zijn geweest.
Navigator José stuurde ons daarna langs op voorhand uitgestippelde mooie binnenweggetjes aan de smaragdkust terug naar het hotel.
Voornamelijk de groene wegen die u op de onderstaande kaart ziet werden gevolgd.
Vooraleer terug naar het hotel te rijden bezochten we nog Dinan, waar de winkelstraatjes onveilig werden gemaakt, en we de befaamde 'Tour de l'Horloge' konden bekijken.

Zondagochtend was iedereen terug van de partij om te genieten van een volgende trip. Helaas zat het weer dit keer niet mee. Het regende, dus iedereen goed ingepakt de motor op. Nu ging onze weg via Combourg, naar Dol de Bretagne en de Mont Dol.
Hier staat in de buurt een reusachtige menhir: de "Menhir du Champ Dolant", of de menhir van "Het veld van de pijn".
José wou hem een beetje rechter zetten, maar had blijkbaar iets te weinig boterhammetjes of "pain Français" gegeten.
Daarna reden we verder langs Cherrueix richting Cancale, want daar moesten de oesters toch eens geproefd worden. Net zoals 4 jaar geleden moest dit gebeuren in de regen.
Het is waarschijnlijk een traditie!  Dit proeven valt voor de een al beter mee dan voor de ander, wat onderstaande foto's  aantonen.
Herman: hmmmm..... lekker                                            José:   Poehhh.... noemen ze DIT nu zo goed ???
We zetten onze weg verder naar St.-Malo, een volledig omwalde vroegere piratenstad. Na enige moeite konden we onze moto’s parkeren om dit stadje te bezoeken.
De regen bleef ons hinderen en na een fikse (voor sommigen althans) maaltijd zijn we dan maar richting Dinan gereden. Gelukkig klaarde het daar uit en konden we nog een wandeling door dit stadje doen.
Met het zonnetje boven aan de hemel (hoewel, ze was al aan het zakken) reden we terug naar ons hotel. 
Even raakten we onze weg kwijt, maar met de nodige elektronische hulp kwamen we snel terug op het goede pad, zodat we zonder ongelukken in het stikdonker aan het hotel aankwamen.
Hier moesten we ons noodgedwongen zelf van een biertje en wijntje voorzien daar de bar gesloten was..
Maandag was de terugreis, en alhoewel de lucht er dreigend uitzag hebben we geen regen meer gehad, en hoe dichter we bij huis kwamen hoe mooier het werd. 
De terugtocht, die buiten enkele misverstanden bij een tankbeurt, waardoor we tijdelijk Herman kwijt speelden, verliep vlot.
Op nevenstaande foto rijden we een grote groep Harleys voorbij in het licht heuvelend landschap van noord Frankrijk.
 
Dat er bij sommige maaltijden niet steeds van alles genoeg voorhanden was toont onderstaand beeldje, waar echt tot het dessert toe alles gedeeld wordt:
DE echte afsluiters waren een lekkere maaltijd in taverne "Den Boterhoek" , met daarna nog een frisse pint Belgisch bier op Uitbergse bodem in café "De Zwaan".
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu